14 - إِذْ جاءَتْهُمُ الرُّسُلُ مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ قالُوا لَوْ شاءَ رَبُّنا لَأَنْزَلَ مَلائِكَةً فَإِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ كافِرُونَ . ( صاعقه به آنها وقتى رسيد ) كه رسولان به آنها آمدند از پيش ( هود به قوم عاد ) و پس از آن ( صالح به ثمود ) كه گفتند جز خداوند يكتا كسى را پرستش نكنيد مشركان گفتند اگر خدا خواست كه پيغامى فرستد هرآينه فرشتگانى فروفرستادى ! پس ( چون بما نفرستاده ) ما به آنچه شما را فرستادند كافريم . 15 - فَأَمَّا عادٌ فَاسْتَكْبَرُوا فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ قالُوا مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَهُمْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَ كانُوا بِآياتِنا يَجْحَدُونَ . امّا قوم عاد در زمين گردن‌كشى كردند به ناحق ! و گفتند چه كسى از ما از حيث نيرو سخت‌تر و برتر است ؟ آيا ندانستند و نديدند كه خدائى كه آنها را آفريده از آنها سخت‌تر و نيرومندتر است ؟ و به سخنان ما و پيغامهاى ما كافر شدند ! 16 - فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً صَرْصَراً فِي أَيَّامٍ نَحِساتٍ لِنُذِيقَهُمْ عَذابَ الْخِزْيِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَخْزى وَ هُمْ لا يُنْصَرُونَ . پس بر آنها بادى سخت فروفرستاديم در روزهاى نحس شوم ، تا به آنها عذاب رسوائى در دنيا بچشانيم ! و عذاب آخرت رسواكننده‌تر است و آنان را فريادرس نيست و يارئى ندهند . 17 - وَ أَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْناهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمى عَلَى الْهُدى فَأَخَذَتْهُمْ صاعِقَةُ الْعَذابِ الْهُونِ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ . امّا قوم ثمود ، ما آنها را راهنمائى كرديم ولى آنان نادانى و كورى را بر دانائى و روشنائى برترى دادند و آن را برگزيدند ! پس آنها را بانگ عذاب به سبب كارى كه مىكردند با خوارى فراگرفت . 18 - وَ نَجَّيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ . و كسانى كه ايمان آوردند و پرهيزكار بودند نجات داديم . 19 - وَ يَوْمَ يُحْشَرُ أَعْداءُ اللَّهِ إِلَى النَّارِ فَهُمْ يُوزَعُونَ . و آن روز كه دشمنان خدا را به دوزخ رانند ، آنان را گرد هم آرند كه پراكنده نشوند . 20 - حَتَّى إِذا ما جاؤُها شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَ أَبْصارُهُمْ وَ جُلُودُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ . تا آنگه كه آنها را به دوزخ آوردند ، گوشها و چشمها و پوست‌هاشان بر آنها بدانچه مىكردند گواهى دهد ! 21 - وَ قالُوا لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَيْنا قالُوا أَنْطَقَنَا اللَّهُ الَّذِي أَنْطَقَ كُلَّ شَيْءٍ وَ هُوَ خَلَقَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ . مشركان به اندام‌هاى خويش گفتند : چرا شما گواهى به زيان ما داديد ؟ گفتند : خدائى كه هر چيزى را گويا كرده ما را هم گويا كرد ! و اوست كه اول‌باره شما را آفريد و بسوى او برمىگرديد . 22 - وَ ما كُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَ لا أَبْصارُكُمْ وَ لا جُلُودُكُمْ وَ لكِنْ ظَنَنْتُمْ أَنَّ اللَّهَ لا يَعْلَمُ كَثِيراً مِمَّا تَعْمَلُونَ . شما نتوانستيد بازپوشيده داريد كه گوشها و چشمها و پوست‌هاتان بر زيان شما گواهى ندهند ! و خود چنين پنداشتيد كه خداوند بسيارى از آنچه را كه مىكرديد نمىداند ! 23 - وَ ذلِكُمْ ظَنُّكُمُ الَّذِي ظَنَنْتُمْ بِرَبِّكُمْ أَرْداكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ مِنَ الْخاسِرِينَ . اين بود گمان بد شما كه به پروردگار خود مىبرديد كه شما را هلاك كرد و شما را به نيستى بداد ، پس شما از زيان‌كاران شديد ! 24 - فَإِنْ يَصْبِرُوا فَالنَّارُ مَثْوىً لَهُمْ وَ إِنْ يَسْتَعْتِبُوا فَما هُمْ مِنَ الْمُعْتَبِينَ . پس اگر شكيبائى